ලොකුකම
සිතෙහි සිත්තම් කරන
අපුර්වතම සිත්තමක
පුංචි තාරකාවක්
හැමදාම මට පෙනුනා....
කළුවර ඝණ අඳුර
පහන් කල තාරුකාවට
එකසිතින් පෙම්කලේ
තනිව හුන් නිසාමයි
හිස් සිතක අරුත වු
නුඹේ අහිංසක එළිය
සඳ අහිමි අහස යට
පහනක්ම විය එදා
අද ඇවිත් කරලියට
සඳ තරග වදින්නට
ඉතින් කෙලෙසින් ද ඔබ
නොසෙල්වී එක තැනම
